Ik ben een tienermoeder……… Hoewel ik wel jong was dat ik mijn eerste kind kreeg, 1 maand voor mijn 21ste verjaardag, bedoel ik niet dat ik als tiener voor het eerst moeder werd. Maar dat ik het meest plezier heb van mijn kinderen als tiener en ouder
Baby’tjes kunnen best schattig zijn hoor, kleutertjes net mini-mensjes, en basisschoolkinderen soms net kopietjes van jou of je partner. Tuurlijk vind ik het ook een mooi gezicht als je ziet hoe open en vol nieuwsgierigheid ze de wereld inkijken. Hoe snel de ontwikkeling gaat.
Wat ze in korte tijd leren. De brede smile als ze nog maar net op de wereld zijn, als hun vader of moeder boven het wiegje hangt
En zeker is het geweldig hoe jonge kinderen tegen de wereld aankijken, en kan ik genieten van de vragen die ze stellen. Vragen waar wij allang niet meer bij stil staan. Dingen die ze waarnemen die wij allang niet meer zien.
Maar dat is natuurlijk maar een heel erg klein stukje van kinderen hebben. En een heel leuk stukje, begrijp me niet verkeerd. Maar kinderen hebben betekend vooral verzorgen. Ze moeten eten en drinken. Ze moeten schoon en gewassen zijn. Ze moeten vermaakt worden. En ik vind een keertje een baby’tje in bad doen best leuk. Kan ik veel plezier aan beleven. Lekker spetteren. Maar dan lekker rustig alle tijd hebben. Niet als er nog van alles staat te wachten. Niet als je op tijd klaar moet zijn omdat je naar je werk moet, of je andere kind naar school moet brengen. Of als je de baby ’s avonds in bad doet., je uitgeput bent van de hele dag werken, eten koken, aandacht voor man en kind, schoonmaken van de keuken opruimen van de woonkamer en je eigenlijk het liefst lekker op de bank ploft om even niks te doen.
En als je kind wat ouder is, inzepen, gemekker om haren te wassen. Eerst ze niet onder de douche krijgen, maar daarna niet meer er onderuit vandaan te halen.
Of helpen met het eten, terwijl je zelf al zo’n honger hebt, dat je bijna aan zo’n potje groente van de baby begint. Maar ook als ze wat ouder zijn. Broodjes smeren, drinken inschenken.
En vergeet niet het stukje vermaak…”fijn” knippen en plakken..weten dat je aan het eind van de middag nog een extra uurtje kan gaan schoonmaken en soppen. Of naar de overvolle pretparken, waar je meer in de rij staat dan dat je in de attracties zit, omdat je er alleen heen kan als de rest van Nederland ook vrij is.
Nee, ik ben niet het verzorgende typje..
Ja ik ben blij dat mijn kinderen groter zijn. 1 tiener en 1 twintiger. Ik hoef niet meer te helpen met eten, broodjes smeren ze zelf. Wel is het opruimen vaak een groot probleem, maar dat is het met kleine kinderen ook. Douchen kunnen ze ook zelf, al moet ik het wel zeggen als hij een schoon shirt aan moeten trekken Als we naar een pretpark gaan, gaan ze hun eigen gang. Ik hoef niet perse uren in de rij, dat doe ik alleen als ik zelf ook in die attractie wil. Er zijn nog steeds leuke gesprekken, met soms verrassende vragen. Maar nu kun je ook eens een gesprek hebben over dingen die in het nieuws gebeuren.
En toch..soms als ik zo’n klein kind tegen kom, bijvoorbeeld in de supermarkt, vind ik het wel weer leuk, en merk ik dat ik contact met ze zoek..Steek eens mijn tong naar ze uit, of ga quasi boos kijken als ze bij moeders zeuren om een snoepje. Vaak vinden ze dat wel leuk. Of tijdens een familie feestje zie ik mezelf lekker kleuren met zo’n dreumes. En dan heb ik daar ook wel lol in. Maar ik hoef gelukkig niet meer elke dag, ik kan als ik ze zat ben, aan de moeder overdragen..
Misschien ben ik beter geschikt als oma. Dat de verzorging niet een dagelijks terugkerend moment is. En omdat je dat beseft, er dus rustig de tijd voor neemt, zodat je er intensiever mee bezig bent., en er daardoor ook meer van kan genieten.
Maar voorlopig nog niet, eerst maar genieten van mijn puber zoon. Daar heb ik nog genoeg aan. En dan over een paar jaar,hoop ik, begin ik mijn blog niet met: Ik ben een tienermoeder, maar met: Yeahhh ik ben oma
This page is copy protected
