Martine's Website

December was als kind een geweldige maand. Het begon natuurlijk met de intocht van Sinterklaas en zijn knechten. Je verlanglijstje maken. Hopen op dat ene speciale cadeau. Een mooie tekening in je schoen, je verlanglijstje ernaast een wortel en wat water voor het paard. Dan schoon gewassen, in pyjama bij de kachel,
ja ja wij hadden een echte gaskachel, zo mooi mogelijk, vol overgave je sinterklaasliedjes zingen.
Ook een beetje bang, want misschien was je niet lief genoeg geweest.

’s Ochtends zo vroeg mogelijk je bed uit, om te zien wat er in je schoentje zat, en of het paard van de wortel had gegeten. Op sinterklaas avond, bijna niet naar de wc durven, wie weet stond er wel een zwarte piet. Ja toen ik nog klein was, werden we wel een beetje bang gemaakt voor zwarte pieten. Maar dat vond ik ook niet echt erg, die spanning hoorde er gewoon bij..

Na Sinterklaasavond begon al snel de kerstsfeer overal te verschijnen. Ja in mijn beleving, begonnen de winkels toen ik klein was pas na sinterklaasavond hun winkels in kerstsfeer te brengen.
Samen met je ouders naar de winkel lopen om daar de mooiste kerstboom uit te zoeken. Thuis de kerstpullen tevoorschijn halen. In de doos zoeken naar “jouw” kerstversiering. Ik had geloof ik een kersthuisje die je in de boom kon hangen, als ik me niet vergis had mijn ene broer een vogeltje en ik heb eigenlijk geen flauw idee meer wat mijn andere broer had. De lampjes en de slingers als eerste in de boom, en daarna de “ballen”. En het was een bont gekleurde boom, niet aan mode onderhevig. Niet in de juiste kleuren passend bij je interieur. Maar het was een prachtige boom.
En dan op kerstochtend het traditionele kerst ontbijt. Met THEE. Wij dronken thuis nooit thee, mijn moeder hield daar niet van. Maar tijdens het kerstontbijt kregen wij thee. En ik vond het heerlijk..

En na de kerst kwam natuurlijk oud en nieuw. Met z’n alle aan de oliebollen.
Wim kan op tv. Te jong om het goed te snappen Je ogen bijna niet open kunnen houden, maar je wilde perse opblijven . Soms in slaap vallen, maar op tijd wakker gemaakt om van het vuurwerk te genieten.
Toen ik wat ouder was met z’n alle kijken naar de oudejaars conference van Freek de Jonge. Ik denk dat toen de liefde voor cabaret al is ontstaan.

Maar niet alleen de feestdagen waren bijzonder ook het winterweer. De sneeuw die onze straat in een prachtig wit winterlandschap veranderde, en het plezier van sneeuwpoppen maken, sleeën, schaatsen.

En het bijzondere aan december is bij mij een beetje verdwenen. Nu denk ik alleen nog maar aan drukke winkelstraten, omdat ik natuurlijk weer veel te laat aan het kopen van de kadootjes begin, en ik, omdat ik de hele week werk, alleen op tijden kan winkelen dat de rest van nederland ook hun kadootjes willen kopen. En dan het vervelende van het verzinnen WAT je moet kopen. We hebben alles al, en als we het niet hebben kopen we het gewoon. Dus kopen we massaal spullen waar je weinig tot niets aan hebt. Goed voor de economie, maar niet voor mijn humeur.
En dan de sneeuw. Ik denk aan het krabben van de autoramen, koude voeten, glibberend en glijdend in de auto.

Eigenlijk wil ik weer terug naar het genieten van de decembermaand. Niet snel razen van winkel naar winkel om maar zoveel mogelijk, niets zeggende kadootjes onder de kerstboom te verzamelen. Maar echt nadenken over wat je geeft. Proberen iets persoonlijks te vinden. Met zorg uitgezocht.

Maar ook genieten van een mooi pak sneeuw. Als ik dan toch rustig moet rijden omdat de wegen onbegaanbaar zijn, ook om me heen kijken, kijken naar het mooie landschap. De nadruk leggen op het mooie en niet op het vervelende.

Ach waarschijnlijk zal ik ook dit jaar als een kip zonder kop in het winkelcentrum lopen om maar wat kadootjes te verzamelen. En ’s ochtens balen als ik weer moet krabben.
Maar ik hoop dat ik dit jaar toch weer een beetje het fijne gevoel kan terug vinden wat ik als kind had als de decembermaand weer begon.

Iedereen alvast een fijne decembermaand, geniet ervan.